سرطان کولون

سرطان کولون

سرطان کولون نوعی بیماری است که در اثر رشد تومور در روده بزرگ ایجاد می شود. روده بزرگ محلی است که بدن آب و نمک را از پسماندهای جامد در این قسمت استخراج کرده و مواد زائد را از طریق رکتوم حرکت داده و از مجراهای ادراری از بدن  خارج می کند. سرطان کولون روی روده بزرگ تاثیر می گذارد و معمولا با پولیپ ها در دیواره روده شروع می شود. این سرطان در بین بیماری ها از شیوع بیشتری برخوردار می باشد که یکی از بیشترین علت مرگ و میر در جهان می باشد . تشخیص زود هنگام از طریق غربالگری سرطان کولون نه تنها به روند درمان کمک می کند بلکه از مرگ و میر بیماران جلوگیری می شود. غربالگری های منظم پس از سن 50 سال توصیه می شود. سرطان کولون و سرطان رکتوم ممکن است با هم رخ دهدکه به آن سرطان کولورکتال می نامند سرطان رکتال از رکتوم ( مقعد) در انتهای روده بزرگ شروع می شود.

سرطان-کولون-1

علائم سرطان کولون

علائم ممکن است در مراحل اولیه ظاهر نشود، اما اگر ایجاد شوند، باعث مشکلاتی در دستگاه گوارش می شوند. اغلب در مراحل اولیه علائم وجود ندارد، اما علائم ممکن است در مراحل پیشرفت  سرطان ایجاد شود که شایع ترین آنها به شرح ذیل می باشد :

  • اسهال یا یبوست
  • تغییر در میزان مدفوع
  • مدفوع شل و باریک
  • خونریزی رکتال یا خون در مدفوع
  • درد در شکم
  • گرفتگی شکم
  • نفخ یا گاز معده
  • درد و پیچش در روده
  • ضعف و خستگی
  • کاهش ناگهانی وزن به علت نامعلوم
  • سندرم روده تحریک پذیر (IBS)
  • کمبود آهن

اگر سرطان به محل جدیدی از بدن گسترش پیدا کند، علائم دیگری در ناحیه مبتلا ظاهر می شود. کبد معمولا در این نوع سرطان بیشتر مورد حمله قرار می گیرد.

علل سرطان کولون

به طور معمول، سلول های بدن دارای روند منظم جهت رشد، تقسیم و مرگ می باشد. سرطان زمانی اتفاق می افتد که سلول ها به صورت نامنظم رشد کرده و  بدون کنترل و  علت خاصی می میرند.بیشتر سرطان روده بزرگ از تومورهای بدخیم یا خوش خیم ناشی می شود این توده ها، پولیپ های آدنوماتیک است که بر روی دیواره های داخلی روده بزرگ شکل می گیرد.
سلول های سرطانی ممکن است از طریق تومورهای بدخیم به سایر قسمت های بدن از طریق خون و سیستم های لنفاوی گسترش پیدا کنند.آنها می توانند رشد کنند و بافت های سالم در اطراف  و در سراسر بدن را درگیر کنند که به آن در فرآیند متاستاز می گویند. در نتیجه وضعیت جدی تر و خطرناک می باشد و کمتر درمان می شود. علل دقیقی این بیماری هنوز ناشناخته است. اما طبق برررسی های انجام شده سرطان روده بزرگ در اثر عواملی به شرح ذیل ایجاد می شود:

  1. پولیپ ها

سرطان کولون معمولا از پولیپ های پیش سرطانی که در روده بزرگ وجود دارد حاصل می شود.

شایع ترین نوع پولیپ ها عبارتند از:

پولیپ  آدنوم

این نوع پولیپ شباهت زیادی به بافتهای روده بزرگ دارد اما از طریق میکروسکوپ می توان آن را شناسایی کرد برای این منظور نمونه ای از بافت روده بزرگ برداشته می شود و در آزمایشگاه بررسی می شوند.
پولیپ های هیپرپلازی

سرطان کولون به ندرت از پولیپ های هیپرپلازی ایجاد می شود، زیرا معمولا خوش خیم هستند.

برخی از این پولیپ ها ممکن است در طول زمان به سرطان بدخیم تبدیل شوند، در صورتی که در مراحل اولیه درمان از بین نروند.
2. ژنتیک

رشد سلولهای کنترل نشده ممکن است در صورت آسیب ژنتیکی رخ دهد در برخی موارد تغییرات در DNA باعث بروز اختلال در عملکرد سلول می شود.خصوصیات ژنتیکی می تواند از اعضای خانواده به ارث برده شود، اما اکثر سرطان های کولون در افراد بدون سابقه خانوادگی رخ می دهد.
بعضی از افراد با جهش های ژنتیکی خاصی متولد شده اند که با گذشت زمان در طول زندگی به طور قابل توجهی افزایش می یابند. گاهی اوقات فرد از این ویژگی ژنتیکی برخوردار است، اما سرطان تا زمانی که عامل محیطی آن را تحریک نکند رشد نمی کند.

  1. سبک زندگی

سرطان کولون در برخی موارد با سبک زندگی افراد ارتباط مستقیمی دارد افرادی که دارای شرایط ذیل می باشند نسبت به سایر افراد در معرض این سرطان هستند :

  • بی تحرک یا کم تحرک هستند.
  • افزایش وزن و چاقی
  • مصرف دخانیاتی مثل سیگار و تنباکو
  1. رژیم غذایی نامناسب

همانطور که کولون بخشی از سیستم گوارش است، رژیم غذایی عامل مهمی در ابتلا به این سرطان می باشد. رژیم های غذایی کم فیبر، با چربی زیاد، غذای پرکالری، گوشت قرمز، الکل و گوشت فرآوری شده با خطر بالاتری برای سرطان روده ارتباط دارند.

  1. سن

سن عامل مهمی برای سرطان کولون است. حدود 91 درصد از کسانی که به سرطان کولون مبتلا هستند سن بالای  50 سال دارند.

  1. بیماری ها

برخی از بیماری ها و درمان ها با افزایش خطر سرطان روده بزرگ ارتباط دارد که شامل موراد ذیل می باشد :

  • بیماری دیابت
  • اکرومگالی( اختلال هورمون رشد)
  • روش های درمان انواع سرطان مانند شیمی درمانی
  • بیماری روده التهابی، مانند کولیت زخمی یا بیماری کرون

مراحل سرطان کولون

برای درمان سرطان باید در ابتدا به بررسی میزان پیشروی سرطان توجه داشت . برای این موضوع باید دانست سرطان در کدام مرحله می باشد .در اینجا خلاصه کوتاه از پیشرفت سرطان کولون در مراحلی به شرح ذیل بررسی می شود :

مرحله اول

سرطان در مراحل اولیه است که بیشتر ازلایه داخلی کولون رشد نکرده است.

مرحله دوم

سرطان به لایه بعدی بافت رشد کرده است، اما به غدد لنفاوی یا ارگان های دیگر نرسیده است.

مرحله سوم

سرطان به لایه های بیرونی روده بزرگ رسیده است، اما فراتر از روده بزرگ گسترش نیافته است.

مرحله چهارم

سرطان از طریق لایه های خارجی روده رشد کرده و به یک تا سه گره لنفاوی رسیده است اما به قسمتهای دیگر گسترش نیافته است.

مرحله پنجم

سرطان به بافت های دیگر فراتر از دیواره روده بزرگ رسیده است و تا قسمت های دورتر از کولون منتهی می شود.

سرطان کولون به سرعت در حال پیشرفت است اما در هر مرحله ثابت نیست ولی فاز را توصیف می کند که طی آن وقایع خاصی رخ می دهد.

تشخیص سرطان کولون

در ابتدا پزشک به معاینه فیزیکی فرد می پردازد و از سابقه پزشکی فرد و خانوادگی سؤال می کند. برای تشخیص دقیق تر از کولونوسکوپی یا اشعه ایکس باریم انما استفاده می شود.
کولونوسکوپی

کولونوسکوپی دارای یک لوله طولانی و انعطاف پذیر می باشد که مجهز به دوربین کوچکی است که  از طریق مقعد وارد روده بزرگ می شود و بافت های آن در مانیتور قابل مشاهده می باشد .قبل از عمل بیمار ممکن است مجبور باشد از یک رژیم غذایی مخصوص برای مدت 24 تا 48 ساعت استفاده کند. فرد باید از غذاهای ملین استفاده کند تا روده تمیز شود و قابل مشاهده برای پزشک باشد .

در صورتی که پولیپ ها در کولون یافت شوند، برداشته می شوند و به بیوپسی آسیب شناس منتقل می شوند، کارشناس با استفاده از میکروسکوپ که سلول های سرطانی یا مستعد سرطانی را بررسی می کند. اگر بیوپسی سرطان روده بزرگ را نشان دهد، پزشک ممکن است از روش های تصویربرداری با استفاده از اشعه ایکس برای مشاهده  قفسه سینه، سونوگرافی یا سی تی اسکن ریه ، کبد و شکم را برای ارزیابی پیشرفت سرطان تجویز کند. همچنین ممکن است آزمایش خون برای بررسی ی ماده تولید شده توسط برخی از سلول های سرطانی به نام (CEA) انجام دهد.

درمان سرطان کولون

درمان بستگی به نوع و مرحله سرطان، سن، وضعیت سلامتی و سایر ویژگی های بیمار دارد.روش هایی برای درمان سرطان کولون  وجود دارد، شایعترین گزینه برای این بیماری، جراحی، شیمی درمانی و پرتودرمانی است. درمان ها با هدف از بین بردن سرطان و کاهش علائم دردناک است.
یک شیوه زندگی سالم با فیبر بالا و رژیم کم چربی می تواند به جلوگیری از سرطان روده بزرگ کمک کند و غربالگری آن را در مراحل اولیه تشخیص دهد.

سرطان-کولون

  1. جراحي

در صورتی که بیماری در مرحله پیشرفته باشد از روش درمانی جراحی استفاده می شود. جراحی برای حذف بخش یا تمام کولون، می باشد. جراح بخشی از روده بزرگ و بافتهای اطراف آن را که حاوی سرطان می باشد را از طریق برش برمی دارد .در صورتی که سرطان به غدد لنفاوی اطراف روده بزرگ رسیده باشد بخشی از آن نیز خارج می شود. بعضی از سرطان های کوچکی را می توان با استفاده از آندوسکوپی حذف کرد.

یکی از این عمل ها لاپاراسکوپی می باشد . در این جراحی از ابزاری که مجهز به دوربین تلسکوپ مانند می باشد برای تشخیص و درمان سرطان استفاده می شود. این ابزار وارد شکم بیمار می شود که تصاویری به مانیتور انتقال می دهد. در صورت وجود پولیپ از طریق ابزار مخصوص لاپاراسکوپی از بدن خارج می شود . این پولیپ ها در برخی موارد مجاری روده بزرگ را مسدود می کنند و باعث اختلال در عملکرد کولون می شود . در این موارد فرد علائمی مانند درد و خونریزی را مشاهده می کند . در بیشتر موارد جراحی برای کاهش علائم در سرطان هایی می باشد که غیر قابل درمان نمی باشد و جراحی به منظور تسکین فرد انجام می شود.

  1. شیمی درمانی

شیمی درمانی روش درمانی است که با استفاده از مواد شیمیایی به تخریب سلول های سرطانی  می پردازد . این سلول ها باعث از بین بردن پروتئین ها یا DNA می شود.
شیمی درمانی همه سلول را که شامل سلولهای سالم و سرطانی است را هدف قرار می دهد. سلول های سالم معمولا می توانند از هر گونه آسیب ناشی از شیمیایی بهبود یابد، اما سلول های سرطانی نمی توانند و از بین می روند. این روش در چند جلسه انجام می شود و میزان دوز آنها در هر جلسه افزایش می یابد تا سلول های سرطانی از بین بروند و مقاوم نشوند. این روش درمانی برای فرد عوارض جانبی دارد که شامل :

  • ریزش مو
  • حالت تهوع و استفراغ
  • خستگی

اغلب شیمی درمانی را با سایر روش ها برای تاثیر بهتر ترکیب می کنند و یا به تنهایی آن را انجام می دهند.

  1. رادیوتراپی

یکی دیگر از روش های درمان سرطان کولون رادیوتراپی می باشد . در این روش رادیواکتیو که شامل پرتوهای گاما می باشد با انرژی بالا با هدف کاهش سلولهای سرطانی بر روی ناحیه مورد نظر تابیده می شود. اشعه گاما رادیواکتیو از فلزات مانند رادیوم یا از پرتوهای پر انرژی متشکل شده است رادیوتراپی می تواند به عنوان یک درمان مستقل برای کاهش تومور یا نابود کردن سلول های سرطانی یا به همراه سایر درمان های سرطانی استفاده شود.
درمان های تابشی اغلب در مراحل ابتدایی سرطان انجام می شود و در مراحل پیشرفته  استفاده نمی شود. آنها ممکن است در صورت مستعد بودن فردبه  ابتلای سرطان رکتوم ( سلول های سرطانی تا دیواره رکتوم پیشروی کرده و به غدد لنفاوی مجاور رسیده اند ) انجام شوند.
رادیوتراپی نیز مانند هر روش درمانی دارای عوارض جانبی به شرح ذیل می باشد:

  • تغییرات پوستی خفیف شبیه آفتاب سوختگی
  • حالت تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • خستگی مفرط
  • بی اشتهایی و کاهش وزن

این عوارض جانبی بعد از چند هفته پس از اتمام درمان برطرف می شوند.

پیشگری از سرطان کولون

اقدامات پیشگیرانه استاندارد برای پیشگیری از این سرطان عبارتند از:

  • حفظ وزن نرمال
  • فعالیت ورزشی
  • مصرف زیاد میوه ها، سبزیجات و غلات کامل
  • کاهش مصرف گوشت قرمز برای کاهش چربی اشباع شده
  • عدم مصرف الکل
  • ترک سیگار

سرطان-کولون-3

غربالگری سرطان کولون

امروزه غربالگری سرطان کولون در برخی کشورهای جزو آزمایشات ضروری می باشد که افراد باید در طول زندگی خود آن را انجام دهند . این غربالگری سالانه بسیاری از افراد را از مرگ ناشی از ایم سرطان نجات می دهد. این غربالگری برای افراد بین سنین 50 تا 75 سال انجام می شود. انجام این آزمایش بدان معنی نیست که فرد مشکوک به سرطان می باشد بلکه در افراد سالم نیز برای اطمینان از نداشتن این بیماری انجام می شود . از آنجائیکه سرطان کولون در مراحل ابتدائی بدون علائم می باشد انجام این آزمایش به تشخیص زود هنگام بیماری کمک فراوانی می کند.

دکتر سامان ستوده نیا فوق تخصص بیماری های کولون و رکتوم است . برای برقرای ارتباط می توانید با شماره های 88776292 – 88775549 تماس حاصل فرمایید .

کولونوسکوپی

کولونوسکوپی یکی از تست های غربالگری برای تشخیص زود هنگام سرطان روده بزرگ است. این روش تصاویری دقیق از روده و بافتهای آن به پزشک می دهد و در صورت  وجود پولیپ با استفاده از روش های درمانی از بین می رود.

سایر آزمایشهای غربالگری سرطان کولون عبارتند از:

  • آزمایش خون غربالگری مدفوع سالانه
  • آزمون مدفوع دیابت
  • سیگموئیدوسکوپی انعطاف پذیر ( در هر 5 سال انجام می شود)
  • سی تی اسکن
  • کلونوگرافی که هر 5 سال یکبار انجام می شود.

درمان هموروئیددرمان سرطان روده

ارتوپدی

تاریخچه ارتوپدی

اوایل قرن گذشته جراحان ارتوپد تنها به درمان بیماران مبتلا به سل استخوان و مفاصل، پولیومیلیت، استئومیلیت و عوارض ناشی از در رفتگی ها  و شکستگی ها می پرداختند. با پایان جنگ جهانی اول درمان مجروحینی که در جنگ دچار عوارض اندام شده بودند وظیفه ی اصلی آنها بود. در این هنگام بود که به دلیل مشابهت شیوه درمان ضایعات و تغییر شکلهای ناشی از ضربات گوناگون با ضایعات دیگر ارتوپدی، متخصص ارتوپد کم کم شروع به درمان ضایعاتی که در اثر ضربات وارده به استخوانها و مفاصل به وجود آمده بود، کرد و در این امر از فیزیوتراپی پیشرفته کمک گرفت و دامنه ی فعالیتهایش را گسترش داد، به صورتی که تدریجاً درمان شکستگی ها و در رفتگی ها که پیشتر توسط جراحان عمومی انجام می شد، در حیطه ی وظایف متخصص ارتوپدی قرار گرفت.

ارتوپدی

ارتوپدی چیست؟

ارتوپدی ریشه یونانی داشته و از ترکیب کلمه ارتو به معنی صاف و پد به معنی کودک تشکیل شده است دلیل اینکه ارتوپد به عنوان روش درمانی شناخته شده اینست که در گذشته دست و پا و نخاع کج کودکان را صاف می کردند و در طی زمان ارتوپدی به عنوان شاخه پزشکی شناخته شد.ارتوپدی یک تخصص پزشکی در زمینه سیستم اسکلتی-عضلانی بدن است که به درمان و اصلاح این سیستم بدن می پردازد. در واقع تمرکز این شاخه پزشکی شناسایی ناهنجاری های مربوط به استخوان ها، مفاصل، عضلات، تاندون ها، لیگامنت ها، غضروف ها و کمک به بهبودی این ناهنجاری ها می باشد. مراقبت از این نواحی بدن بر عهده پزشکان ارتوپدی است و متخصص ارتوپدی با استفاده از روش های جراحی و غیر جراحی تلاش در درمان مشکلات سیستم حرکتی بدن دارد.

از اواخر دهه 40 خورشیدی با پیشرفت علم پزشکی جراحی ارتوپدی در ایران رواج یافت در حالیکه قبل از آن، درمان بیماری های استخوان و مفاصل توسط جراحان عمومی انجام می گرفت.

امروزه آسیب ها و مشکلات ناحیه اسکلتی-عضلانی افراد مانند فلج های مادرزادی یا اکتسابی، شکستگی ها، تومورهای استخوانی، ساییدگی مفاصل، عفونت اندام ها، پاره شدن رباط ها و… در تمام رده های سنی توسط متخصصین ارتوپدی مداوا می شوند.

ارتوپدی

گسترش و افزایش دانش در زمینه ارتوپدی، باعث شده است که پزشکان این حوزه تمرکز و فعالیت کاری خود را به قسمتی از سیستم اسکلتی-عضلانی بدن معطوف کنند و از این رو پزشکی ارتوپدی به زیر شاخه هایی تقسیم شده است. از جمله این زیر شاخه ها جراحی دست، جراحی شانه و آرنج، جراحی ستون فقرات، جراحی لگن و مفصل ران، جراحی زانو، جراحی تومورهای سیستم حرکتی، جراحی آسیب های اسکلتی و زیر شاخه های دیگر می باشد.

تعریف متخصص ارتوپدی

ارتوپدی Orthopedics از شاخه های جراحی است که در زمینه ی سیستم حرکتی بدن فعالیت می کند. منظور از سیستم حرکتی استخوانها، مفاصل، عضلات و سایر بافتهای اندامهای حرکتی است.

متخصص ارتوپدی به طور اعم متخصص استخوان، مفاصل یا جراح استخوان و مفاصل است که با بهره گیری از دو روش با جراحی و بدون جراحی عارضه های سیستم حرکتی بدن افراد را درمان می کند.

آموزش ارتوپدی

شاید برای شما هم جالب باشد که بدانید یک ارتوپد چگونه به این درجه نائل گردیده است. ما توضیحاتی درباره نحوه اخذ مدرک تخصص ارتوپدی در ایران را در اختیارتان قرار می دهیم. روند این موضوع از این قرار است که افراد دارای مدرک دکترای پزشکی با پشت سر گذاشتن دوره تخصصی 4 ساله در دانشکده های پزشکی مدرک تخصص ارتوپدی را اخذ می کنند. به این دوره ی 4 ساله رزیدنتی Residency گفته می شود و فردی را که در حال گذراندن این دوره است رزیدنت Resident نام می نهند. پس از پایان این دوره رزیدنت در امتحانی به نام بورد تخصصی ارتوپدی Orthopedic Board شرکت می کند و در صورتی که پذیرفته شود نام صاحب بورد تخصصی را از آن خود می کند.

در پزشکی ارتوپدی مانند سایر علوم پزشکی متخصصین این زمینه می توانند با گذارندن دوره های تخصصی در دانشکده های پزشکی معتبر که به این دوره ها Fellowship گفته می شود، مهارت‌های عملی و دانش تخصصی خود را در درمان بیماری‌های یک زیر گروه تخصصی خاص افزایش دهند.

کاربرد ارتوپدی

ارتوپد با استفاده از روش های جراحی و غیر جراحی به درمان اختلالات سیستم حرکتی بدن می پردازد. شایع ترین مشکلاتی که متخصص ارتوپدی تشخیص داده به شرح ذیل می باشد:

  1. بررسی و تشخیص صدماتی که متوجه استخوان ها و مفاصل می شود. این آسیبها در اثر ضربه هایی شامل شکستگی، در رفتگی، کشیدگی ، رگ به رگ شدن، پارگی تاندون ها و رباط پا ایجاد می شود.
  2. بررسی آسیب مفاصل در اثر فعالیت های ورزشی
  3. تشخیص بیماری هایی که مفاصل بدن از بین می رود مانند آرتروز و ساییدگی مفصل
  4. ارزیابی عفونت در اندام های بدن
  5. بررسی تومورهای استخوان و بافت های نرم بدن
  6. بیماری های اندامی که از بدو تولد در فرد وجود دارد.

شاخه های  ارتوپدی

  1. جراحی دست ها
  2. جراحی شانه و آرنج
  3. جراحی ستون مهره
  4. جراحی لگن و مفاصل ران
  5. جراحی زانو
  6. جراحی پا
  7. جراحی ارتوپدی کودکان
  8. جراحی تومورهای سیستم حرکتی
  9. جراحی تروما و آسیب های اسکلتی
  10. جراحی آسیب های ورزشی

برخی از این جراحی ها در سایز شاخه های پزشکی نیز وجود دارد. مثلا جراحی دست در شاخه جراحی عمومی مشترک می باشد و جراحی ستون فقرات در جراحی اعصاب نیز وجود دارد. برای کسب تخصص در این زیرشاخه ها دوره ای به نام فلوشیب برای متخصص ارتوپد وجود دارد . ارتوپد با گذراندن این دوره در دانشکده پزشکی بر مهارت و دانش خود در درمان بیماری های اندام انسان می افزاید .

موارد قابل درمان در ارتوپدی

برای درمان بیماری های مربوط به اندام از روش جراحی به شرح ذیل استفاده می شود:

  1. جراحی بسته برای جاانداختن شکستگی ها
  2. جراحی جایگزینی مفصل
  3. آرتروسکوپی مفاصل
  4. استئوتومی استخوان و ترمیم شکل آنها
  5. جراحی پیوند استخوان
  6. جراحی جهت ترمیم و اصلاح سیستم عصبی
  7. جراحی جهت جا به جاکردن و اصلاح تاندون ها

بیماری های ارتوپدی

در حال حاضر در کشور ما عنوان بیماری های ارتوپدی به طور خاص وجود ندارد. اما مشکلاتی که مربوط به شاخه ارتوپدی می شود وجود دارد. این مشکلات معمولا ژنتیکی نبوده و در اثر عوامل خارجی و در طی زمان به وجود می آیند. داشتن سبک زندگی و فعالیت های سنگین، افزایش وزن، رژیم غذایی در ایجاد مشکلات ارتوپدی نقش دارند.

شایع ترین مشکلات ارتوپدی

یکی از مشکلات شایع آرتروز زانو می باشد که غالبا به علت افزایش وزن به وجود می آید. زیرا پاها اعضایی هستند که وزن بدن را تحمل می کنند . به همین دلیل زمانی که فرد اضافه وزن پیدا می کنند بیشترین فشار بر پاها مخصوصا در قسمت زانو ایجاد می شود. عامل افزایش سن وپیری می تواند باعث فرسایش مفاصل زانو شده و آرتروز زانو را به وجود آورد. آرتروز زانو درد بسیاری برای فرد داشته و در حالت های نشستن و برخاستن ایجاد مشکل می کند. از دیگر انواع آرتروزها، آرتروز مفاصلی هیپ و لگن و شانه وجود دارد که در خانم ها از سن 55 سالگی و در مردان از سن 65 سالگی به وجود می آید. عواملی غیر از سن و وزن در ایجاد آرتروز موثر می باشند از جمله انجام فعالیت های سنگین، ژنتیک، سابقه آرتروز در خانواده و اقوام ، رژیم غذایی نامناسب، عدم فعالیت می باشد. برای درمان این مشکل باید به این نکته توجه داشت که بیماری در چه مرحله ای می باشد. در صورتی که آرتروز در مراحل اولیه باشد با مصرف دارو ، انجام فیزیوتراپی ، استفاده از آب درمانی و شنا می توان آن را درمان کرد. در صورتی که بیماری حاد باشد جراحی تعویض مفصل انجام شود. به افرادی که دارای مشکل آرتروز زانو و لگن می باشند توصیه می شود به صورت چهار زانو و دو زانو ننشینند و از پله ها به طور مرتب استفاده نکرده و در شیب های زیاد راه نروند چون باعث تشدید بیماری می شوند.

پیوند اندام قطع شده با کمک میکروسکوپ

اخیراً جراحی میکروسکوپی نقش مهمی در جراحی ارتوپدی ایفا می کند. به عنوان مثال اشاره می کنیم به نقش میکروسکوپ در ترمیم اعصاب محیطی و از سوی دیگر پیوند اعضای قطع شده و پیوند استخوان همراه با پیوند عروق.

شما عزیزان می توانید تمامی سوالات خود را در خصوص جراحی تعویض مفاصل لگن با شماره های زیر در میان بگذارید .

شماره ی تماس : 44977439

هم چنین شما عزیزان می توانید در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما اطلاعات بیشتری در این زمینه کسب نمایید .

منتظر نظرات و پیشنهادات شما عزیزان هستیم باتشکر مدیریت سایت دکتر مسعود صابری جراح و متخصص استخوان و مفاصل

زخم پای دیابتی

درمان دیابتزخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی

بیماری دیابت در دراز مدت باعث کم شدن جریان خون در بدن می شود. کم شدن جریان خون در بدن، از پا شروع می شود چرا که کف پا دورترین نقطه به قلب انسان است و نسبت به سایر نقاط بدن خون کمتری را دریافت می کند. هنگامی که زخمی در بدن یک فرد اتفاق می افتد پس از مدت زمانی بصورت خودکار بهبود می یابد، اما در افراد دیابتی به دلیل کاهش جریان خون در بدنشان، این زخم بسیار آهسته بهبود می یابد یا ممکن است اصلا بهبود نیابد، چرا که بهبود یافتن زخم نیازمند خون (مواد غذایی) و اکسیژن می باشد، که در افراد دیابتی این دو عامل به میزان کافی وجود ندارد. البته شایان ذکر است که خود بیماری دیابت، سیستم ایمنی بدن را به میزان فراوانی ضعیف می کند. تضعیف سیستم ایمنی در بدن می تواند موجب عدم بهبودی، دیر بهبود یافتن زخم و یا عفونت زخم شود.
افراد دیابتی معمولا از اختلال اعصاب رنج می برند، اختلال عصبی در این افراد به گونه ای است که باعث کم شدن و یا به کلی از بین رفتن احساس در پاها می شود. ممکن است پاهای این افراد در اثر برخورد به سنگ یا شیء نوک تیزی آسیب دیده و زخمی شود، اما به دلیل اختلالات عصبی فرد متوجه این موضوع نشود. لذا توصیه می شود همیشه و حتی در هنگام فصل تابستان از کفش های جلو بسته استفاده نمایید. هرگز از صندل یا دمپایی استفاده نکنید و یا پا برهنه راه نروید. همچنین توصیه می شود روزانه پاهای خود را چک نمایید تا در صورت بروز هر گونه زخم و یا حتی هر گونه قرمزی پوستی مراقبت های لازم را انجام دهید.

دلایل زخم پای دیابتی

همانطور که ذکر شد، بیشتر افراد دیابتی در معرض ابتلا به زخم پا می باشند. اما عواملی وجود دارد که خطر ابتلا به زخم پا در افراد دیابتی را افزایش می دهند، که این عوامل عبارتند از:
•  استفاده از کفش های نامناسب (کفش های تنگ که به پاها آسیب می زنند) یا کفش های بی کیفیت که مانع از گردش خون در پا می شوند.
•  مصرف الکل
•  بیماری های قلبی
•  بیماری ها کلیوی از جمله نارسایی کلیه
•  چاقی مفرط
•  اختلالات بینایی ناشی از دیابت
•  مصرف دخانیات، که باعث کاهش گردش خون در بدن می شود.
•  پیری و افزایش سن، افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به زخم پای دیابتی می باشند.

درمان زخم پای دیابتی

زخم پا از عوارض بیماری دیابت می باشد. زخم پای دیابتی از خطرناکترین مشکلاتی است که می تواند افراد مبتلا به بیماری دیابت را درگیر نماید. توصیه می شود که جهت درمان زخم پای دیابتی راه کار های زیر را انجام دهید:
•  توصیه می شود که همواره میزان قند و فشار و چربی خون خود را کنترل کرده و در حد معتدل نگه دارید.
•  مهم ترین گام در درمان زخم پای دیابتی، کاستن فشار بر پا می باشد. زخم پا باید فرصت کافی برای بهبودی داشته باشد، که یکی از این فرصت ها با کاهش فشار بر پا ایجاد می شود.
•  در صورتی که زخم پای ایجاد شده بزرگ باشد، توصیه می شود بصورت مرتب از آنتی بیوتیک استفاده نمایید. تا از ایجاد عفونت احتمالی جلوگیری شود.
•  توصیه می شود بافت های ملتهب را از بین ببرید.
•  همیشه زخم پای خود را با آب و صابون بشویید و کاملا خشک نمایید. همچنین توصیه می شود بافت مرُده پوست را از بین ببرید.
•  از کفش مناسب استفاده نمایید و روزانه پای خود را چک نمایید، در صورتی که خودتان توانایی انجام این کار را ندارید از دیگران کمک بگیرید.
•  تغییر دمای پوست می تواند از علائم اولیه زخم پای دیابتی باشد. (سرد بودن پوست پا نشانگر ضعیف بودن جریان خون و گرم بودن آن می تواند ناشی از عفونت باشد).
•  توصیه می شود که انواع زخم پای دیابتی به بیماران آموزش داده شود، بالا رفتن سطح اطلاعات بیمار باعث می شود که بیمار توجه ویژه ای به سلامت خود داشته باشد.
•  توصیه می شود همیشه ناخن های پای خود را کوتاه نگه دارید و آن را به حالت صاف بگیرید. از کوتاه کردن ناخن ها به حالت گرد جداً خودداری نمایید.
•  توصیه می شود همیشه پای خود را با کرم مرطوب کننده، مرطوب نمایید. خشکی پوست پا، باعث ایجاد زخم خواهد شد. اما دقت کنید که کرم مرطوب کننده را میان انگشتان خود استفاده نکنید.
•  روزانه پای خود را بشویید و به هیچ وجه از آب بسیار گرم یا آب بسیار سرد استفاده نکنید. قبل از شستشوی پاها حتما دمای آب را با آرنج خود آزمایش کنید (هرگز دمای آب را با کف پای خود تست نکنید).
•  توصیه می شود قبل از اینکه کفش خود را بپوشید حتما با دست آن را چک نمایید.
•  هرگز از کفش نوک تیز، پاشنه بلند، تنگ، جلوباز، دمپایی و یا صندل، کفش بدون جوراب و کفش مرطوب یا خیس استفاده نکنید.
•  اگر اضافه وزن دارید حتما وزنتان را کاهش دهید، توصیه می شود همیشه وزنتان را در حالت ایده آل نگه دارید.

پروتز سینه

پروتز سینه

پروتز سینه یکی ازجراحی های محبوب است که امروزه بسیاری از بانوان از این عمل استقبال کرده اند ، معمولا بانوانی که سایز سینه های آنها کوچک است برای این جراحی کاندید مناسبی می باشند ، با انجام پروتز سینه شخص اعتماد به نفس قابل توجهی پیدا می کند زیرا این عمل سبب جذابیت بیشتر شخص می شود .

برای بزرگ کردن سینه ها و فرم دادن به آنها پروتز یک روش ماندگار و مداوم است .

افتادگی سینه ها در اثر عوامل مختلفی نظیر زایمان های متعدد ، شیردهی و بالا رفتن سن رخ می دهد ، در برخی از مواقع این عوامل سبب کوچک شدن سینه ها می شود ، در برخی از مواقع زمانی که شخص کاهش وزن شدیدی دارد حجم سینه ها نیز کاهش می یابد ، در برخی از اشخاص کوچک شدن سینه ها به علت موروثی بودن است .

نحوه پروتز سینه

برای پروتز سینه نیاز است که یک برش در سینه ایجاد شود تا بتوان پروتز را در سینه قرار داد ، این شکاف باید بسیار ظریف باشد ، معمولا جراح سینه برش را در دور هاله ی سینه و یا در زیر بغل ایجاد می کند ، در اغلب موارد دکتر نصیری برش را در زیر سینه ایجاد می کند .

اندازه پروتزها

در ابتدا نیاز است بدانید که پروتزها انواع مختلفی دارند برخی از پروتزها آب نمکی و برخی دیگر سیلیکونی می باشند ، دکتر نصیری با توجه به نیاز بیمار یکی از پروتزها را برای بیمار در نظر می گیرد .

سایز پروتز را خود بیمار انتخاب می نماید ، پروتزها علاوه بر سایزهای مختلف دارای اشکال مختلف نیز می باشند ، برخی از پروتزها مخروطی و برخی دیگر از پروتزها گرد می باشند ، البته برخی دیگر از پروتزها ممکن است به شکل قطره اشکی نیز باشند .

شرایط انجام پروتز سینه

اولین نکته ای را که باید در نظر گرفت این است که بانوان و دختران حتما سن 18 سال تمام را داشته باشند ، بنابراین حداق سن پروتز 18 سال تمام است ، بانوانی که از سینه های خود احساس نارضایتی دارند و یا کاهش وزن شدیدی داشته اند که سبب کاهش سایز سینه آنها شده است بهترین کاندید جهت پروتز سینه هستند .

یکی از دلایل دیگری که بانوان خواهان  انجام پروتز سینه هستند عدم تقارن سینه ها است که با انجام پروتز سینه می توان تقارن سینه ها  را ایجاد کرد .

پروتز-سینه

سوالات متداول پروتز سینه

آیا پروتز محدودیت سنی دارد ؟

بله – برای انجام این عمل حداقل سن 18 سال و حداکثر 65 سال است قبل و بعد از این سن توصیه می شود که حجیم کردن سینه  انجام نشود .

قبل از انجام پروتز مصرف چه داروهایی باید قطع گردد ؟

توصیه می شود مصرف هرگونه دارویی که حاوی آسپرین است را قطع نمایید ، هم چنین باید از مصرف داروهای ایبوپروفن نیز پیشگیری شود ، مصرف ویتامین E را نیز باید از 10 روز قبل از عمل قطع نمایید .

بهبودی پس از پروتز چقدر است ؟

بسته به شرایط بدنی و وضعیت بدنی هر شخص وضعیت بهبودی متفاوت است معمولا پس ازعمل  به 14 روز زمان نیاز است، بانوانی که جراحی زیبایی سینه را انجام داده اند پس از 14 روز می توانند فعالیت های روزانه خود را از سر بگیرند .

آیا عمل بزرگ کردن سینه مانع شیردهی می شود؟

خیر – به دلیل اینکه پروتز  را در بخش دیواره عضلانی سینه قرار می دهند در زمان شیردهی برای بانوان مشکلی ایجاد نمی شود در نتیجه می توانند شیردهی را انجام دهند

آیا پروتز سینه سرطان زا است ؟

خیر – پروتز سینه در انسان ها سبب سرطان نمی شود در نتیجه نباید بانوان نگران این موضوع باشند ، هیچ گونه آماری منتشر نشده است که بزرگ کردن سینه  سبب سرطان شود .

آیا پروتز سینه ماندگار است ؟

بله  جراحی سینه ماندگار بالایی دارد ،  اما برخی از عوامل نظیر افتادگی پوست ، کاهش سایز و افزایش سن در ماندگاری پروتز تاثیر گذار هستند

چه زمانی تورم و کبودی های پس از پروتز سینه از بین می رود ؟

تورم و کبودی ها  پس از 14 روز بهبود می یابد ، یکی از نکاتی که بانوان باید رعایت نمایند این است که مراقبت های پس از عمل را با این که بسیار ساده است با دقت انجام دهند تا سریع تر بهبودی حاصل شود .

درمان سرطان سینه ، سرطان سینه

هیدروسل خفیف

هیدروسل خفیف

درمان هیدروسیل

هیدورسل می تواند انواع مختلفی داشته باشد گاهی هیدروسل از نوع خفیف آن می باشد .اگر فردی به هیدروسل خفیف دچار شده است درمان آن به راحتی انجام می شود و جای نگرانی برای این فرد وجود ندارد . هیدروسل بیشتر در نوززادان پسر دیده می شود .اگر اطراف بیضه را مایعی احاطه کرده باشد نوزاد مبتلا به هیدروسل می باشد . اگر هیدروسل در مراحل ابتدایی خود باشد و پیشرفت زیادی نداشته باشد ،هیدروسل از نوع هیدروسل خفیف می باشد و به راحتی یک پزشک اورولوژمی تواند آن را بدون نیاز به جراحی و با کمک تجویز داروهای خاص درمان کند و یا مانع از پیشرفت آن شود .در صورتی که نوزادان در بدو تولد دچار هیدروسل خفیف باشند معمولابعد از گذشت یک ماه از تولد هیدروسل بدون نیاز به هیچ گونه درمانی از بین می رود . اما در صورتی که مردان به دلایلی مثل التهاب بیضه و یا صدمه به کیسه بیضه  دچار هیدروسل می شوند .این نوع از هیدروسل ممکن است به دلیل عفونت اپیدیدیم و یا عفونت بافت مثانه ایجاد شود .

هیدروسل-خفیف

علت بروز هیدروسل خفیف

یکی از عامل های اصلی در بروز هیدروسل به دلایل مادرزادی می باشد ،در دورانی که جنین در شکم مادر قرار دارد مایعات دورتا دور آن را فرا گرفته اند در نتیجه ممکن است از این مایعات قسمتی داخل بیضه شوند و بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی جذب بدن شود . می توان گفت بیماری هیدروسل طبق امار بیشتر در نوزادانی که دیر تر و یا زود تر از زمان مقرر به دنیا می آیند دیده می شود

علائم وجود هیدروسل

  • وجود تورم در بیضه
  • وجود درد در بیضه ،لازم به ذکر است که کودک به هیچ وجه نباید دردی داشته باشد .درد داشتن کودک می تواند نشانگر علائم خاصی در فرد باشد
  • در صورتی که در یک اتاق تاریک نور چراغ قوه را به کیسه بیضه تابانده شود ،اگر فرد مبتلا به هیدروسل باشد این نور ازبیضه عبور می کند .
  • گاهی به دلایلی هیدروسل با بیماری هایی مثل فتق ناحیه تناسلی به اشتباه گرفته می شود ،بهتر است برای تشخیص صحیح سونوگرافی از نوزاد گرفته شود تا احتمال بروز خطا تا جای ممکن کاهش یابد .

در صورتی که نوزادانی با هیدروسل به دنیا می آیند بعد از گذشت یکسال آب اطراف بیضه به بدن جذب نشده باشد باشد حتما این آب با کم جراحی از بدن خارج شود .

فوق تخصص اورولوژی

بیماری‌های دستگاه ادراری

بیماری‌های دستگاه ادراری

اورولوژی یا بیماری دستگاه ادراری به دو صورت حاد و مزمن در افراد ایجاد می‌شود. این بیماری بخش خاصی از بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مثلاً در خانم ها  دستگاه ادراری و در آقایان اندام‌های تناسلی.

بیماریهای دستگاه ادراری

اجزای دستگاه ادراری

دستگاه ادراری شامل حالب، مثانه، کلیه‌ها و مجرای خروجی مثانه می‌باشد.  عفونت یا التهاب در هر قسمتی از دستگاه  ادراری می‌تواند اتفاق بیفتد. بیشتر عفونتها شامل قسمت‌های  پایین‌تر دستگاه ادراری یعنی مثانه و مجاری ادراری می باشد.

بیماریهای شایع دستگاه ادراری

باید گفت که تمام افراد به این بیماریها مبتلا می‌شوند. اما تشخیص و درمان آنها متفاوت خواهد بود. یکی از بیماری‌های شایع دستگاه ادراری، عفونت است که ناشی از نوعی باکتری یا ویروس می‌باشد. این عارضه به دستگاه ادراری حمله کرده و باعث ایجاد عفونت ادراری در افراد می‌شود. عفونت دستگاه ادراری بیشتر در خانمها اتفاق می‌افتد که علائم خاصی ایجاد نمی‌کند، فقط حین ادرار احساس سوزش در فرد شکل می‌گیرد و با مصرف آنتی بیوتیک تجویز شده از سوی متخصص، درمان می‌شود.

دیگر بیماری‌ای که در دستگاه ادراری ایجاد می‌شود، وجود سنگ کلیه است که بیمار همراه با ادرار به دفع کریستال‌های کوچک می‌پردازد، اگر همراه با ادرار این سنگ ها دفع نشوند، باعث انسداد مجاری ادراری در بیمار می‌شود. این عارضه با جراحی قابل درمان می‌باشد که جراح با دستگاهی اقدام به کوچک کردن سنگ ها کرده و بیمار همراه ادرار آنها را دفع می‌کند.

برخی بیماری‌ها که به دستگاه ادراری مرتبط می‌باشند، عبارتند از:

  • سرطان پروستات
  • پرولاپس مثانه (بیرون زدگی اعضای لگن)
  • مثانه‌ی بیش فعال
  • التهاب غده‌ی پروستات
  • سندرم مثانه
  • خون در ادرار

تشخیص بیماری‌های دستگاه ادراری

تشخیص این بیماری بسته به علائم ایجاد شده در بیمار دارد. چنانچه در ادرار خون وجود داشته باشد، تشخیص از طریق تصویربرداری صورت می‌گیرد.

درمان بیماری های دستگاه ادراری

برخی از عفونت‌های جزئی دستگاه ادراری به مدت 3 روز با مصرف آنتی بیوتیک‌ها درمان می‌شوند و برخی از این داروها عبارتند از:

  • آموکسی سیلین
  • سولفامتوکسازول
  • آمپی سیلین
  • نیتروفورانتوئین
  • سیپروفلوکساسین

اگر بیمار از عفونت های مکرر رنج می‌برد، پزشک ممکن است درمان را برای یک مدت طولانی‌تر انجام دهد و طبق هر مورد و با توجه به علت التهاب، می تواند داروها را برای درمان عفونت‌های مناسب تجویز کند  .

سونوگرافی خوب در تهران

سونوگرافی NT

سونوگرافی داپلر

لیفت سینه

لیفت سینه

لیفت سینه نوعی جراحی می باشد که برای رفع شلی و افتادگی سینه استفاده می شود . برای این کار قسمتی از پوست سینه و بافت های اطراف آن برداشته می شود. بنابراین با این جراحی سینه ها تغییر شکل پیدا کرده و بافتها سفت می شود. با توجه به آمار انجام شده در بین جراحی زیبایی سینه این عمل شایع تر از سایر جراحی ها می باشد .  این جراحی نه تنها به تناسب اندام زن کمک می کند بلکه باعث افزایش روحیه اعتماد به نفس وی می شود به طوری که به راحتی می تواند لباس با سایز استاندارد خود را پیدا کند.

لیفت سینه

لیفت سینه

علل لیفت سینه

هدف عمده این جراحی جوانسازی سینه می باشد . سینه زنان به دلایلی نظیر ذیل تغییر شکل می یابند :

  • بارداری
  • شیردهی
  • نوسان در تغییر ناگهانی وزن ( کاهش یا افزایش وزن )
  • بالا رفتن سن
  • ژنتیک

نحوه جراحی لیفت سینه

قبل از عمل جراح زیبایی زنان  به برسی دقیق سینه می پردازد و نقاطی را که نیاز به تغییر دارد را اندازه گیری کرده و علامت می زند . در این جراحی نوک سینه و آرئولا ( هاله دور سینه که معمولا به رنگ قهوه ای می باشد ) تغییر کرده و جا به جا می شود. قسمتی از بافت سینه در این عمل برداشته می شود و سینه به بالا کشیده می شود . در این حراحی تغییری در سایز سینه اتفاق نمی افتد و فقط شکل و فرم آن تغییر پیدا می کند. نتایج لیفت سینه معمولا طبیعی بوده و فرد از انجام جراحی رضایت دارد .

علل لیفت سینه

بارداری و شیردهی یکی از عواملی است که باعث تغییر شکل سینه زن می شود . در این صورت سینه انها کشیده شده و اغلب تیره رنگ می شود. از طریق جراحی لیفت سینه ، بافتهای سینه و اطراف آن کشیده شده و خوش فرم می شود .

شرایط لیفت سینه

بیشتر افراد از خود می پرسند که چگونه بدانند برای لیفت سینه مناسب هستند یا نه ؟  چندین روش برای دانستن این موضوع وجود دارد :

  1. مراجعه به جراح زیبایی زنان تا با بررسی های خود تشخیص دهد که نیاز به عمل دارید یا نه
  2. در صورتی که نوک سینه به سمت پایین باشد نیاز به جراحی دارید. برای این کار خط فرضی از وسط سینه های خود بکشید اگر نوک سینه در این خط قرار بگیرد طبیعی می باشد در غیر اینصورت عادی نیست .

لیفت سینه با نخ

یکی از روش های بالا بردن سینه برای رفع افتادگی و شلی سینه ها ، لیفت سینه با نخ می باشد . این روش در بین جراحی زیبایی سینه دارای نتایج موفق تر بوده و کم تهاجمی تر می باشد . در این روش فرد تحت بی حسی موضعی قرار می گیرد .

لیفت-سینه

لیفت-سینه

نحوه انجام لیفت سینه با نخ

در ابتدا جراح محل مورد نظر را علامت گذاری می کند . این کار قبل از شروع جراحی انجام می شود. این کار باید با دقت و حساسیت بالایی انجام شود . سوراخ هایی در قسمتهای علامت گذاری شده ایجاد می شود. این سوراخ ها برای قرار دادن نخ ها برای لیفت سینه می باشد . این نخ ها از جنسی می باشد که هیچ گونه حساسیت و عفونتی برای فرد ایجاد نمی کند و با بدن سازگاری دارد . لیفت سینه با نخ منجر به خوش فرم شدن و زیبایی سینه ها می شود.

مزایای لیفت سینه با نخ

  • بعد از جراحی به دلیل عدم برش در پوست اسکاری ایجاد نمی کند ( سوراخ ها به قدری کوچک و ظریف می باشد که در کوتاه مدت بهبود می یابد و اثری برجای نمی گذارد )
  • افزایش اعتماد به نفس فرد
  • نیاز به استراحت طولانی ندارد و فرد بعد از کوتاه مدت می تواند به زندگی روزمره خود بازگردد.
  • نخ های مورد استفاده در این لیفت هیچ آسیبی به بدن وارد نمی کند و باعث حساسیت و عفونت در بدن نمی شود.

اقدامات پیش از لیفت سینه با نخ

  • انجام تستهایی برای اطمینان از سلامت جسمی فرد
  • انجام ماموگرافی پیش و بعد از لیفت سینه برای مشاهده تغییرات بعد از جراحی
  • در صورتی که دارویی مصرف می کنید با پزشک متخصص  مشورت کنید و در صورتی که باعث رقیق شدن خون می شود 2 هفته پیش از جراحی آن را متوقف کنید.

مراقبت های بعد از لیفت سینه با نخ

  • درد از روز سوم تا هفتم بعد از جراحی ممکن است وجود داشته باشد که با تجویز پزشک می توانید از داروهای مسکن استفاده کنید.
  • بعد از گذشت یک فهته از جراحی مجدد به پزشک خود مراجعه کنید تا چکاپ شده و بخیه ها کشیده شود.
  • بعد از گذشت 1 الی 2 هفته از جراحی می توانید به زندگی روزمره خود بازگردید .
  • بعد از گذشت 3 الی 6 هفته از جراحی می توانید فعالیت های سنگین داشته باشید.

جراحی زیبایی واژن ، پروتز سینه ، لابیاپلاستی

بلیچینگ دندان با لیزر

بلیچینگ دندان با لیزر

یک لبخند زیبا می تواند تاثیرات مثبتی بر روی اعتماد نفس فرد بگذارد . زیبایی  دندان ها قسمت مهمی از زیبایی طرح لبخند را تشکیل می دهد . رنگدانه های مواد غذایی استفاده شده می تواند بر روی رنگ دندان تاثیراتی بگذارد و آن ها را بد رنگ کند بگذارد . روش های سفید کردن دندان با لیزر می تواند تاثیرات مثبتی بر روی بد رنگی دندان ها بگذارد. یکی از روش های سفید کردن دندان ، بلیچینگ دندان با لیزر می باشد .

بلیچینگ دندان با لیزر

بلیچینگ دندان با لیزر

سفید کردن دندان با لیزر

سفید کردن دندان با لیزر یکی از راه های بلیچینگ دندان می باشد که سبب روشن شدن رنگ مینا و عاج دندان می شود . با استفاده از روش سفید کردن با لیزر می توان در کمترین زمان ممکن رنگ دندان ها بسیار سفید شوند .

 مزایای سفید کردن دندان ها به وسیله بلیچینگ دندان با لیزر

سفید کردن دندان ها با لیزر می تواند بهترین شکل ممکن را برای لبخند فرد به وجود بیاورد . روش بلیچینگ دندان با لیرز به دلایل مسائل ذیل مفید می باشد

  • سریع و راحت
  • نتیجه ای با دوام را به دنبال دارد .
  • کم بودن حساسیت
  • به عنوان روشی با اطمینان و تاثیر گذار مطرح شده است
  • توسط متخصصین حرفه ای انجام می شود

کسانی که برای این روش کاندایدای مناسبی نیستند

این روش به دلیل مواد رنگ زدا و سفید کننده ای که دارد که بسیار با قدرت می باشد برای همه عموم مورد استفاده قرار نمی گیرد کسانی در شرایط ذیل نمی توانند از این روش استفاده کنند .

  • زنانی که در دوره بارداری می باشند و مادرانی که شیرده هستند .
  • کسانی که در رده سنی کمتر از 16 سال هستند .
  • کسانی که از سیم کشی استفاده می کنند و یا در 6 ماه اخیر جدیدا سیم کشی دندان هایشان را برداشته اند

سیستم سفید کننده دندان ها با لیزر چه کاربردی دارد

مواد تاثیر گذار اصلی در ترکیب ژل های سفید کننده حساس به نور که در روش بلیچینگ دندان با لیزر کاربرد دارد پراکسید هیدروژن می باشد . زمانی که ژل دارای پراکسید هیدروژن تجزیه می شود اکسیژنی که از آن دریافت می شود به مینا وعاج دندان وارد می شود و بدون اینکه در ساختار دندان ها دخالتی ایجاد کند مواد رنگی موجود بر سطح آن ها را سفید می کند . نور لیزری که در این روش استفاده می شود به فعال شدن پراکسید هیدروژن و نفوذ آن کمک شایانی می کند .

تحقیقات نشان داده است که استفاده از لامپ لیزر برای سفید کردن دندان‌ها موجب افزایش کارآیی ژل‌های سفید کننده تا 33 درصد یا حتی بیشتر می‌شود و رنگ دندان‌ها را به طور متوسط تا هشت درجه سفیدتر می‌کند.

بهترین دکتر پروتز سینه

بهترین دکتر پروتز سینه

پروتز سینه نوعی از جراحی برای بزرگ کردن سینه در زنان می باشد . این جراحی با هدف زیبایی انجام می شود. پروتز سینه علاوه بر اینکه بر زیبایی فرد اثر می گذارد، باعث افزایش روحیه اعتماد به نفس می شود. به همین جهت رایج ترین جراحی زیبایی سینه می باشد. این جراحی در میان جراحی های زیبایی افراد بیشترین رضایت را دارند. به همین افراد باید دقت کافی درانتخاب بهترین دکتر پروتز سینه داشته باشند.

پروتز سینه

پروتز سینه

نقش بهترین دکتر پروتز سینه

بهترین دکتر پروتز سینه باید دارای مشخصاتی به شرح ذیل باشد:

  • قبل از جراحی جلسه ای مشاوره با فرد متقاضی پروتز سینه دارد . در این جلسه درباره معایب و مزایای این جراحی و مراقبت های لازم بعد از عمل اطلاعاتی به بیمار می دهد.
  • به بررسی دقیق سینه ها می پردازد و در صورتی که فرد دارای شرایط لازم برای عمل نمی باشد او را در جریان می گذارد .
  • از بهترین مارک پروتز سینه برای عمل استفاده می کند.
  • قبل از جراحی مناطقی که باید برش داده شود اندازه گیری کرده و نشانه گذاری می شود.

بهترین مارک پروتز سینه

از آنجائیکه پروتز و ایمپلنت از کشورهای دیگر وارد می شود برخی افراد سودجو با تبلیغات فریبنده اقدام به فروش پروتزهایی با کیفیت پایین و با قیمت پایین می کنند . برای شناخت بهترین مارک پروتز سینه در اینجا برندهای خوب و مطرح دنیا را معرفی می کنیم.

  1. پروتز منتور

این پروتز ساخت کشور امریکا بوده و دارای کیفیت مرغوب می باشد . یکی از بهترین برندهای پروتز سینه می باشد . مواد سیلکونی در پروتز دارای کیفیت عالی می باشد .

 

  1. پروتز سیلیمد برزیلی

این پروتز به گونه ای طراحی شده است که متناسب با آناتومی سینه می باشد و دارای تنوع در شکل و اندازه می باشد . این پروتز ساخت کشور برزیل می باشد و از لحاظ کیفیت دارای درجه بالایی می باشد .

باید به این نکته توجه داشت در صورتی که جراح زیبایی سینه دارای تبحر و تجربه کافی در این زمینه نباشد حتی اگر از بهترین مارک پروتز سینه استفاده کند نتایج عمل موفقیت آمیز نبوده و امکان پارگی و از بین رفتن پروتز وجود دارد .

جراحی زیبایی واژن

لابیاپلاستی

تنگ کردن واژن

مراقبت های بعد از عمل جراحی بینی

مراقبت های بعد از عمل جراحی بینی

جراح بینی درباره مراقبت های بعد از جراحی بینی صحبت می کند . اقداماتی  به شرح ذیل برای افرادی که جراحی بینی انجام داده اند توصیه می شود:

  • از حرکات شدید صورت مانند قهقه زدن جلوگیری شود .
  • فرد بعد از گذشت 7 الی 10 روز از جراحی بینی به کارهای روزمره خود بپردازد و به محل کار خود بازگردد .
  • بعد از یک هفته از عمل فرد باید به جراح بینی خود مراجعه کرده تا اسپلینت ( گچ بینی) را باز کرده و بخیه ها کشیده می شود . پزشک آموزش هایی به بیمار درباره نحوه چسب زدن به بینی  می دهد که در برخی موارد نیاز است تا به مدت 3 الی 6 ماه چسب زده شود . زیرا تورم گاهی تا یک سال طول وجود دارد و نباید بیماران عجله ای برای بهبود کامل تورم در زمان کوتاه داشته باشند .
  • انجام فعالیت های ورزشی بعد از 2 الی 3 ماه بعد از عمل امکان پذیر می باشد . ورزشکاران حرفه ای تا 6 ماه الی 1 سال نباید ورزش حرفه ای کنند.
  • بعد از 3 ماه از عمل فرد می تواند شنا کند .
  • بهتر است تا چند هفته بعد از جراحی بینی گوشتی در معرض آفتاب قرار نگیرد .
  • در صورت استفاده از عینک بهتر است از چسب روی بینی استفاده شود تا فشاری بر آن وارد نشود .
جراحی بینی استخوانی

جراحی بینی استخوانی

ماساژ بینی  بعد از عمل

بهتر است فرد تا 1 الی 2 ماه بینی خود را دستکاری نکند زیرا باعث جا به جایی استخوان هامی شود. بعد از 2 ماه صرفا برای کاهش تورم ( نه برای تغییر شکل بینی ) می تواند بینی خود را ماساژ دهد.

افرادی که دارای شغل هایی هستند که نیاز به خم کردن سر دارد چه زمانی بعد از جراحی بینی می توانند به شغلشان بازگردند؟

افرادی که دارای شغل هایی مانند خیاطی یا نویسندگی می باشد و باید سر خود را به سمت پایین خم کنند امکان بازگشت به کار به سایر افراد متفاوت می باشد . در صورتی که سر به سمت پایین باشد به طور طبیعی تورم به راحتی برطرف نمی شود. برای این افراد دکتر توصیه می کند تا یک الی 2 هفته سر خود را به پایین خم نکنند و زمان کاری را خود را تقسیم کنند بدان معنی که به صورت طولانی مدت کار نکنند و وقفه ای بین کار خود ایجاد کنند  .  معمولا این تورم و کبودی بعد از جراحی بینی استخوانی بعد از گذشت یک هفته از بین می رود .

جراحی پولیپ بینی