آدنو ویروس‌ها

آدنو ویروس‌ها

دورنما : آدنو ویروس‌ها اولین بار در سال 1953 از کشت سلولی آدنوئید انسان جدا ستزی شده‌اند. از آن به بعد حدود 100 سروتیپ از آنها شناخته شد که 47 سروتیپ آن موجب بیماری در انسان می‌شود. همه سروتیپ های انسانی ، در یک جنس در خانواده آدنوویروئیده قرار گرفته‌اند. آدنو ویروس ها به زیر گروهای متنوع‌ تقسیم بندی می شوند که اعضاء هر زیر گروه شباهت زیادی نسبت به هم دارند. اختلالات شایع ناشی از آدنو ویروس ها عبارت‌اند از:

  • عفونت مجرای تنفسی
  • التهاب ملتحمه چشم (چشم صورتی)
  • التهاب هموراژیک مثاته و گاستروانتریت

برخی از آدنو ویروس‌ها در حیوانات انکوژیسته داشته و به این دلیل بسیار مورد توجه و مطالعه بیولوژیست ها قرار گرفته‌اند. از جمله دستاوردهای این مطالعات کشف اینترون‌ها و mRNA splicing یوکاریوت هاست. از آدنو ویروس برای ارائه DNA در درمان جایگزینی ژن (مانند  cystic fibrosis ) مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ساختار : ژنوم آدنو ویروس‌ها، DNA دو رشته‌ای بوده که در حدود 36000 جفت باز دارد و به قدری بزرگ است که می‌تواند 30 تا 40 ژن را کد کنند. ژنوم آدنو ویروس داری 55  کیلو دالتون (وزن مولکولی) پروتئین دارد. ویروین این ویروس بیست وجهی و فاقد انولپ (پوشش) است که قطر آن 70 تا 90 نانومتر می باشد. کپسید ادنو ویروس از 240 کاپسومر تشکیل شده است که شامل پنتون‌ها و هگزون‌ها می‌باشد. 12 پنتون که در هر یک از راس ها قرار دارند دارای یک پایه پنتون و یک فیبر هستند. این فیبر، حاوی پروتئین‌های اتصالی ویروسی بوده که به عنوان هما گلوتینین عمل می‌کنند. پایه پنتون و فیبر، برای سلول سمی هستند و حاوی آنتی‌ژن تیپ می‌باشند.

مجموعه بخش مرکزی در کپسید شامل DNA ویروس  و حداقل دو پرئتئین اصلی می‌باشد. حداقال11  پلی‌پپتید در ویریون آدنو ویروس‌ها وجود دارد که 9 تا از آن‌ها اعمال ساختاری مشخصی انجتم می‌دهند.

بیماری‌زایی وایمنی : آدنو ویروس‌ها قادرند عفونت لاکتیک (در اپی‌تلیال) ، مخفی (در لمفوئید و آدنوئید) تولید کنند. پروتئین های موحود در فیبر سلول هدف را تعیین می‌کنند. سمیت پروتئین های پایه پنتون می‌تواند م.جب ممانعت از انتقال mRNA سلول و سنتز پروتئین، گرد شدن سلول و اسیب به بافت شوند.

صفت بارز ناشی از عفونت ناشی آدنو ویروس‌ها، انکلوزیون مرکزی و فشرده درون هسته ای در سلول اپی تلیال آلوده می‌باشد که شامل DNA و ویروس و پروتئین می‌یاشد. این انکوزیون ها ممکن است شبیه انکوزیون‌ها سیتومگالو ویروس‌ها باشند. اما آدنو ویروس‌ها موجب بزگ شدن سلول نمی‌شوند. تجمع سلول‌های تک هسته‌ای و نکروز سلول‌های اپی‌تلیال  در مکان عفونت مشاهده می‌شود.

ویرومی پس از تکثیر موضعی ویروس رخ داده و منجر به انتشار ثانویه ویروس در اعضا درونی بدن می گردد. این حالت بیشتر در مبتلا به بیماران نارسایی ایمنی رخ می دهد. این ویروس گرایش به مخفی و پایدار شدن در بافت لمفوئیدی و دیگر بافت‌ها مانند آدنوئید‌ها، لوزه‌ها و پلاکت‌های پی‌یر را داشته و می‌تواند در بیماران مبتلا به اختلال ایمنی یا بیمارانی که با عوامل دیگر آلوده شده‌اند دوباره فعال شود. اگرچه برخی از آدنو ویروس‌ها خاص در جوندگان خاصیت انکوژنی دارند ، اما نرانسفورماسیون سلول‌های انسانی در اثر آدنو ویروس‌ها گزارش نشده است.

آنتی بادی برای بهبود عفونت ‌های لاکتیک حاصل از آدنو ویروس‌ها موثر است. ایمنی سلولی برای محدود کردن رشد سلولی ویروس بسیار مهم است اما باید بدانیم که بیشتر بیماران مبتلا به اختلال ایمنی بیماری‌های ناشی از آدنو ویروس را تحمل می‌کنند. آدنو ویروس‌ها مکانیسم های مختلفی برای فرار از سیستم ایمنی میزبان دارند تا در میزبان باقی بمانندو انها RNA های کوجک همراه ویروس را کد می‌کنند و این RNAها از فعال سازی پروتئین کیناز R توسط اینترون‌ که سنتز پروتئین ویروسی را مهار می‌کند، جلوگیری به عمل می‌آورند. پروتئین ‌های ویروسی E1 و E1A موجب توقف آپپتوز حاصل از پاسخ سلولی در برابر ویروس یا سلول T یا فعالیت‌های سایتوکاین می‌شوند. برخی از نژاد‌های آدنو ویروس‌ها می‌توانند از فعالیت سیتوتوکسیک سلول TCD+ با ممانعت از بیان مناسب مولکول‌های  MHCi جلوگیری کنند و از این طریق مانع عرضه آنتی ژن شوند.

اپیدمیولوژی : ویروس ‌های آدنو ویروس در برابر خشکی ، پاک کننده‌ها، ترشحات مجرای گوارشی و حتی در مجاورت با مقادیر اندک کلر از خود مقاومت نشان می‌دهند. بنابراین این ویرویون‌ها می‌توانند از راه مدفوعی-دهانی ، انگشتان ، اشیاء و در استخر های شنا یا کلر کم انتشار می‌یابند. آدنو ویروس‌های انسانی عمدتا از راه مجرای تنفسی یا تماس مدفوعی-دهانی در جمعیت انسانی منتشر می‌شوند و ناقل حیوانی مشخص ندارند. تعامل‌های نزدیک انسان‌ها انتشلر این ویروس را افزایش می‌دهند. آدنو ویروس‌ها ممکن است به طور متناوب انتشار یابند و در طول زمان زیادی لز حلق و خصوصا مدفوع به اطراف پخش شوند. اکثر عفونت ‌های ناشی از این ویروس بدون علائم بوده و این ویژگی انتشار ویروس در بین افراد جامعه را آسان می‌کند. آدنو ویروس‌های 1 تا 7 شایع‌ترین این ویروس‌ها هستند. 5 تا 10 درصد از عفونت های مجاری تنفسی کودکان را آدنو ویروس‌های تیپ 1 و 2 و 5 و 6 ایجاد می‌کنند و کودکان آلوده ویروس‌ را ماه‌ها پس از عفونت انتشار می‌دهند. تیپ های 4 و 7 به ویژه در بین سربازان به دلیل نزدیکی و زندگی سختشان انتشار بیشتری نسبت به دیگر تیپ‌ها دارند.

سندرم بالینی : آدنوویروس‌ها در ابتدا کودکان را مبتلا می‌سازند و کمتر بزرگسالان را درگیر می‌نمایند. در بین افرادی که دارای نقص ایمنی هستند خطر آلودگی مجدد به آدنوویروس ها بیش از سایرین است.

التهاب حاد و تب‌دار و تب حلقی ماتحمه : آدنوویروس‌ها موجب گلو درد شده  که با التهاب ملتحمه چشم (چشم صورتی) و تب همراه با گلو درد و التهاب همرا است. گلو درد معمولا در کودکان به ویژه کودکان زیر سه سال رخ می‌دهد و ممکن است مشابه عفونت‌های استرپتوککی باشد. بیماران آلوده علائم خفیف مانند گرفتگی بینی،سرفه،بی‌قراری،تب لرز،درد عضلانی و سر درد (علائم سرماخوردگی) نشان داده و دوره بیماری سه تا پنج روز طول می‌کشد.

بیماری حاد تنفس : این بیماری سندرمی است علائمی چون تب،سرفه، گلو درد، و آدنیت گردنی را به همراه دارد. معمولا سروتیپ‌های 4 و7 آدنوویروس‌ها موجب این بیماری می‌شوند.این بیماری در بین سربازان ارتش شایع تر است.

التهاب مجرای گوشی و بروز اسهال: آدنوویروس‌ها از مهمترین عوامل بروز التهاب حاد مجرای گوشی هستند سروتیپ‌های 40 تا 42 آدنوویروس‌ها به عنوان آدنوویروس‌ها روده‌ای (گروه f) دسته بندی شده‌اند و ظاهرا موجب اسهال در نوزادان می‌شوند. این آدنوویروس‌ها روده‌ای در سلول های کشت بافتی که دیگر آدنوویروس‌ها تکثیر می‌یابند،تکثیر نمی‌شوند و به ندرت موجب بیماری مجرای تنفسی می‌شوند.

منبع: سایت آزمایشگاه پارسه

قدرت نجات‌بخش عوامل ضد ميکروبی

قدرت نجات‌بخش عوامل ضدميکروبی

حفظ قدرت نجات‌بخش عوامل ضدميکروبی

الهام بهزادی، پيام بهزادی

1) فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ايران

2) عضو هيئت علمی گروه ميکروب شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس

عوامل ضد ميکروبی، مهم‌ترين داروهای کشف‌شده‌ای هستند كه از اوايل سال 1930 ميلادی (برابر با سال 1309 خورشيدی) روانه‌ی بازار شده و تاکنون جان ميليون‌ها انسان را نجات داده‌اند؛ اما در حال حاضر، تأثير اين منابع نجات‌بخش در معرض خطر است. بسياری از پيشرفت‌های علوم پزشکی که مردم جهان از آن بهره مي‌برند- مانند درمان سرطان، جراحی، پيوند اعضا و مراقبت‌های هنگام تولد- با افزايش مقاومت آنتی‌بيوتيکی و کاهش شديد در تحقيقات و خط توليد داروهاي آنتي‌بيوتيكي به مخاطره افتاده است. مقاومت دارويي تهديدي برای سلامت مردم و امنيت جامعه به‌شمار می‌آيد.

تقريباً همه‌ی بيماري‌زاهای مقاوم به آنتي‌بيوتيک را مي‌توان از طريق جهش‌های القايی يا کلون کردن، مهندسی ژنتيکی نمود و آنها را از طريق دستكاري ژنتيكي نسبت به آنتي‌بيوتيك‌هاي كنوني مقاوم کرد. بر اساس گزارش‌هايي که اخيراً به چاپ رسيده، بر عفونت‌هاي ايجاد شده توسط سويه‌هايي از باكتري‌هاي گرم منفي توليدكننده‌ی آنزيم متالو بتالاكتاماز دهلي‌نو (1-NMD) که دارای مقاومت چند دارويي هستند، تأكيد شده است. از اين‌رو، مقاومت دارويي يك تهديد روزافزون برای سلامت جامعه‌ی جهاني به‌شمار آمده و توجه به اين مشكل پيچيده، از اهميت زيادی برخوردار است. غلبه بر بحرانی که سلامت جامعه را تهديد می‌کند، نيازمند تدابير گسترده و چند جانبه بوده و ساخت آنتي‌بيوتيك‌هاي جديد را می‌طلبد.

تجديد خط توليد آنتي‌بيوتيك

چشم‌انداز توليد آنتي‌بيوتيك‌هاي نوين كه در مقايسه با داروهاي جديد از سودمندی‌های بيشتری برخوردارند، بسيار نااميدكننده است، زيرا ايجاد خط توليد آنها محدود می‌باشد. بيشتر شركت‌ها‌ي دارويي، خود را از پژوهش در مورد آنتي‌بيوتيك‌ها و توليد آنها كنار كشيده‌اند. چنين ركودي در بازار دارو، به عوامل متفاوتي بستگی دارد؛ يکی اين‌که هر چند اين داروهاي ضروري، تأثير بسيار خوب و سريعي دارند- اكثر آنها فقط به مدت 7 تا 14 روز تجويز مي‌شوند- اما، سودآور نيستند. ديگری، ترديد در مورد نيازهايي است كه براي تصويب مقررات و چالش‌هاي تكنيكي بزرگ در ارتباط با شناسايي كلاس‌هاي جديد آنتي‌بيوتيك‌ها وجود دارد. اين مسئله، از موانع بزرگ توسعه‌ی توليد آنتی‌بيوتيک‌های نوين به‌شمار می‌آيد. نکته‌ی جالب توجه آن است که، زماني هم كه يك آنتي‌بيوتيك جديد تمام موانع مهم را پشت سر می‌گذارد و روانه‌ی بازار مي‌گردد، سودآوري محدودی خواهد داشت که علت آن، برنامه‌هاي نظارت ضدميكروبي مؤثر و توانايي ميكروب‌ها در سازگاري سريع با آنتي‌بيوتيك‌ها می‌باشد.

لازم به ياد آوری است، از سال 1983 تا 1987ميلادی (برابر با 1362 تا 1366 خورشيدی)، 16 آنتي‌بيوتيك نوين، از سال 2003 تا 2007 ميلادی (برابر با 1382 تا 1386 خورشيدی) 5 مورد و از سال 2008 ميلادی (برابر با 1387 ميلادی) تاکنون، فقط 2 مورد توسط اداره‌ی غذا و داروي ايالات متحده‌ی آمريكا (FDA) تأييد شده است. براي نشان دادن مشكل و نياز به پيدا کردن راه‌حل، انجمن بيماري‌هاي عفوني آمريكا (IDSA) در سال 2004 ميلادی (برابر با 1383 خورشيدی) حزب پشتيباني “موجودات بد، دارويي ندارند” و اخيراً گروه پيشگام 20x’10 درخواست تعهدي جهاني در مورد ايجاد 10 نوع آنتي‌بيوتيك جديد را در سال 2020 نموده‌اند.

اين ابتكار، كوششي جهت بسيج كردن رهبران اصلي و سرمايه‌گذاران برای يك هدف آرماني ويژه است تا به تحقيق در مورد آنتي‌بيوتيك‌ها و ايجاد انگيزه جهت توليد 10 نوع آنتي‌بيوتيك جديد، مطمئن، مؤثر همراه با برتری‌هايي نسبت به داروهاي موجود، بپردازند. تا به امروز بيش از 30 سازمان پيشگام بوده‌اند.

20x’10 زماني به هدف والاي خود مي‌رسد كه كنگره‌ی ايالات متحده، قوانيني شامل پاداش‌هاي مالي فراوان براي تحقيق و توسعه دارويي، افزايش سرمايه‌گذاري براي تحقيق در ارتباط با مقاومت و دارو و كشف روش‌هاي تشخيصي مرتبط، پشتيباني از همكاري‌هاي مردمي– خصوصي را وضع کرده و آنها را جهت به كارگيري سريع توسط FDA براي شفاف‌سازي مقررات از طريق انتشار راهنماي آزمون باليني تجربي براي صنايع، ابلاغ نمايد. به عنوان بخشي از محاسبات خطر– سود FDA، قانون‌گذاران بايستي به‌هنگام ارائه‌ی دستورالعمل براي طراحي آزمون‌هاي باليني، اهميت فوائد باليني، سلامت عمومي و امنيت اجتماعی‌ای كه آنتي‌بيوتيك‌ ايجاد مي‌نمايد را درنظر بگيرند.

تدابير ضروري ديگر

تخمين زده شده است كه 50% از آنتي‌بيوتيك‌هاي مورد استفاده در انواع مراكز خدمات درماني- پزشکی، غيرضروري يا نامناسب هستند. بنابراين، مراكز خدمات درماني عمومي يا درمانگاه‌هاي بزرگتر، بايستي در مورد زمان استفاده از آنتي‌بيوتيك‌ مورد نياز، آموزش داده شوند- و مواردي كه ممكن است آسيب وارده، بيشتر از فايده‌ی آن باشد را بدانند- تا نرخ و ميزان مقاومت ناشي از استفاده‌ی نامناسب آنتي‌بيوتيك‌ها كاهش يابد. بايستی توجه داشت که، عدم تشخيص به‌موقع برای استفاده از آنتي‌بيوتيك‌ها، مي‌تواند خطرناك باشد. به‌همين دليل، تدابير كنترلي شديد مي‌تواند مؤثر واقع شود؛ مانند آنچه كه به‌هنگام شيوع  aureusStaphylococcusمقاوم به لينه‌زوليد در سال 2008 (برابر با 1387 خورشيدی) در بخش مراقبت‌هاي ويژه در اسپانيا مشاهده شد.

البته، برنامه‌هاي مؤثر نظارت بر آنتي‌بيوتيك‌، به همراه تلاش‌هاي وسيع براي كنترل و پيشگيري عفونت، باعث كاهش ظهور و شيوع باكتري مقاوم به آنتي‌بيوتيك‌ در تجهيزات پزشكي شده است. اين روش‌ها نتيجه‌بخش بوده و بايستي از آنها پشتيباني شده تا توسعه يابند و در تجهيزات پزشكي در کليه‌ی زمينه‌ها گسترش داده شوند. حفظ تأثير آنتي‌بيوتيك‌ها بايستي مورد توجه همگان باشد زيرا، تک‌تک افراد، در برابر آن مسئول هستند.

تقويت نظارت كنوني،جمع‌آوري اطلاعات، پيشگيري و كنترل و داشتن توانايي براي تحقيق جهت درك بهتر، رديابي و محدودسازي مقاومت ضدميكروبي نيز ضروري است. تدابيري براي مدنظر قرار دادن مقاومت ضدميكروبي (STAAR) که بيش از 25 سازمان آن را تأييد نموده‌اند، مي‌تواند سبب بهبود هماهنگي دولت فدرال و سرمايه‌گذاري در اين حوزه‌ها0گردد. بسياري از اين گروه‌ها، مصوبه‌ی پيشگيري با آنتي‌بيوتيك‌ها براي درمان پزشكي را تأييد کرده‌اند كه اين امر، به‌طور قابل‌توجهی، استفاده‌ی نامعقول از آنتي‌بيوتيك‌ها در حيوانات زراعي را محدود مي‌سازد. ارائه‌ی آزمون‌هاي تشخيصي جديد و سريع در محل درمان، يكي از اجزای ضروري اين راه‌حل است، زيرا چنين آزمون‌هايي مي‌تواند سبب اتخاذ تصميمات درماني بهتر و كاهش هزينه‌هاي توليد دارو از راه آزمون‌هاي باليني گردد. همچنين نياز مبرمی به داروهاي ضدويروسي جديد وجود دارد، زيرا در ويروس‌ها نيز مقاومت ديده شده است، كه اين موضوع در تجربه‌ی اخير در مورد آنفلوانزاي فصلي و پاندمي آن کاملاً مشهود بود.

فراخواني براي اقدام

متخصصان سلامت از حوزه‌هاي پزشكي و دامپزشكي مي‌توانند در نشان دادن مشكل مقاومت‌های ايجاد شده نسبت به آنتي‌بيوتيك‌ها نقش مهمي را از خود ايفا نمايند تا رهبران سياسي کشورها در جريان امور مربوطه قرار گرفته و تلاش نمايند تا توجه عموم را به مسئله‌ی تهديدكننده‌ی سلامت عمومي، جلب نمايند.

با اين‌حال، نشانه‌هايي از پيشرفت و اميدواری وجود دارد. تلاش‌هاي بين‌المللي از جمله ايجاد گروه ويژه در سراسر منطقه­ی اقيانوس اطلس براي مقاومت ضدميكروبي در دست اقدام است. مقاومت ضدميكروبي موضوع مورد بحث روز جهاني بهداشت در آوريل 2011 خواهد بود. همچنين، FDA و ديگر آژانس‌هاي فدرال، نياز مبرم به پيدا نمودن راه‌حلي جهت زدودن اين مشكل را، تشخيص داده‌اند.

منبع: سایت آزمایشگاه پارسه

استفاده از ضدعفوني‌كننده‌هاي الكلي

استفاده مؤثر از ضدعفوني‌كننده‌هاي الكلي دست

بخش كنترل كيفيت انستيتو پاستور ايران

استفاده از ضدعفوني‌كننده‌هاي دست از اواسط دهه 90 به‌گونه‌اي مؤثرآغاز شد. در آغاز از اين ضد‌عفوني‌كننده‌ها در صنعت غذايي استفاده مي‌شد، تحقيقات نشان داده كه حتي شستن دستها با صابونهاي ضد‌ميكروبي براي حذف آلودگي كافي نيست.

مشكل، اغلب روش نادرست شستن دستها است. افراد تمايل دارند در زمان شستن دستها، كف دستهاي خود را ماساژ مي‌دهند و نواحي مهم مانند ناخنها و روي پوستها را ناديده مي‌گيرند، اينها مناطقي هستند كه بر طبق اصول بهداشتي بيش از40-30 درصد فلور قابل ‌انتشار پوستي را در بر مي‌گيرند.

با بكارگيري مواد ضد عفوني‌كننده همراه با برنامه شستن دستها، بخش عمده‌اي از باكتري‌هاي سطح دست كاهش پيدا مي‌كنند. امروزه با استفاده روزافزون از اتاقهاي تميز و لزوم رعايت اصول بهداشتي در صنايع پزشكي و دارويي، برنامه معين و تعريف‌شده شستشو و ضدعفوني دستها به منظور تأمين و حصول اطمينان از كيفيت كاركرد يا محصولات، بكار گرفته مي‌شود. با فراگير شدن مخاطرات بهداشتي پراكنده در برخي از نقاط جهان نظير شيوع بيماريهاي سارس، آنفلوانزاي فصلي و خوكي بنظر مي‌رسد جامعه بهداشتي كشورها در پيشگيري و مهار عوامل عفوني قابل‌انتشار از فردي به فرد ديگر ضعيف عمل كرده كه در اين ميان نقش انتشار عوامل عفوني از طريق دستها بسيار چشمگير است. بدون توجه و رعايت اصول بهداشتي و انتقال عوامل عفوني از طريق دستها، انتشار عوامل عفوني قابل‌انتشار تنفسي نيز تسهيل خواهند شد. امروزه ارتباط مستقيم بين كم‌توجهي به بهداشت دستها و وجود عفونتهاي متعدد به اثبات رسيده است كه در اين ميان آگاهي و آموزش فراگير و البته قراردادن ضد‌عفوني‌كننده‌هاي مناسب در برنامه بهداشتي دستها نقش مؤثري در كاهش عفونتها داشته است. عليرغم وجود معايب مختلف، بالاخره مراجع معتبر بهداشت جهاني، توصيه به استفاده از ضد‌عفوني‌كننده‌هاي الكلي را بخصوص براي افراد شاغل در سيستمهاي بهداشتي در دستور كار خود قرار داد و البته نتايج مثبت استفاده از آن به اثبات رسيد و عفونتهاي اكتسابي بيمارستاني كاهش يافت.

ثابت شده است كه شستشوي عادي قبل از استفاده مواد ضد‌عفوني‌كننده، تأثير ماده ضدعفوني‌كننده الكلي را بمراتب افزايش مي‌دهد. طيف وسيعي از ضد‌عفوني‌كننده‌هاي دست به شكل ژل، كف و يا اسپري وجود دارند كه در برخي از آنها تركيبات نرم‌كننده پوست دست براي تماس مستقيم با پوست بكار گرفته شده و بعضاً بدون ماده نرم‌كننده هستند كه براي دستهاي پوشيده شده با دستكش كاربرد دارد. معمولاً الكل70- 60 درصد (اتانل يا ايزوپروپانول) براي زدودن طيف وسيعي از ميكروارگانيسمها مؤثر است، هرچند هيچيك از الكل‌ها بر روي اسپور باكتريها مؤثر نيست و براي از بين بردن آن راههاي سخت و خشن بكار گرفته مي‌شود. مهم اين است كه الكل تنها زماني مؤثر است كه در محل رشد ويروسها و باكتريها ريخته شود، همانطور كه در تصوير ديده مي‌شود مناطقي كه در شستشوي دستها جا مانده اگر در ضد‌عفوني هم جا بماند نتايج ناقصي خواهد داشت.

بكارگيري سيستم‌هاي الكترونيكي و يا پدالي براي استفاده هر چه بهتر از ضد‌عفوني‌كننده‌هاي دست، باعث حصول نتايج بهتر خواهد شد. انتخاب نوع ماده ضدعفوني‌كننده و چگونگي استفاده از آن طبق اصول معين، بر حسب شرايط و نوع كاركرد متفاوت خواهد بود و كاربر با توجه به نوع نياز مي‌تواند روش و نوع ماده ضدعفوني‌كننده را انتخاب كند.

منبع: سایت آزمایشگاه پارسه،آزمایشگاه پاتوبیولوژی